SŁOWO WSTĘPNE REDAKCJI NAUKOWEJ DO DRUGIEGO WYDANIA

    Wielkie zapotrzebowanie społeczeństwa polskiego na Pismo święte, wyrażające się w miłym i szybkim przyjęciu Biblii Tysiąclecia oraz doświadczenia redakcyjne, zdobyte w ciągu sześciu lat, w których powstawało to dzieło, wpłynęły m.in. na decyzję natychmiastowego podjęcia przez Wydawnictwo i Redakcję prac nad wydaniem drugim - zmienionym. Już więc z chwilą rozpoczęcia druku pierwszego wydania przystąpiono do nowej pracy, która trwała pięć lat. Okres ten poświęcono na swoiste aggiornamento całej publikacji, tak przekładu, jak i części dodatkowych.

    Wiele czynników wpłynęło na wprowadzenie tych zmian. Posoborowe założenia biblistyki katolickiej pozwoliły unowocześnić informacje wstępne o poszczególnych księgach Pisma świętego. Wymogi duszpasterskie i głosy czytelników postulowały zmianę niektórych przypisów lub dodanie nowych. Poważne recenzje fachowców, opublikowane drukiem w kraju i za granicą czy też nadesłane do Redakcji, wskazywały na potrzebę większej wierności wobec oryginału, wraz z ujednoliceniem terminologii, oraz na usterki szaty językowej.

    Prac rewizyjnych dokonał zespół biblistów oraz redaktorzy naukowi odpowiedzialni za ST i NT. Również tłumacze poszczególnych ksiąg - z nielicznymi wyjątkami - sami wprowadzili szereg zmian we własnych przekładach.

    Wszystkie zgłoszone zastrzeżenia i proponowane poprawki rozpatrzył zwiększony skład osobowy Redakcji Naukowej - niżej podpisany. Opracował on na nowo szereg wstępów do poszczególnych ksiąg (podpisanych skrótem: Red.), zrewidował również tabelę chronologiczną oraz uzupełnił słownik pojęć biblijnych.

    Niektóre księgi, mianowicie Jeremiasza, Daniela i Psałterz, zostały na nowo przełożone przez innych tłumaczy.

    W przekładzie Psałterza trzymano się ściśle tekstu hebrajskiego, uwzględniając ostatnie jego wydanie krytyczne: Liber Psalmorum (Biblia Hebraica Stuttgartensia, 11), Stuttgart 1969.

    Za podstawę przekładu Nowego Testamentu wzięto Novum Testamentum, ed. A. Merk, Romae 1964 oraz The Greek New Testament, edited by K. Aland, M. Black, B. Metzger, A. Wikgreen, London 1966.

    Stosunkowo wielkim zmianom uległa też polska szata językowa, przy zachowaniu, jednak wytycznych, podanych we wstępie do pierwszego wydania. Usilnie starano się ujednolicić język i styl - sprawę niełatwą przy kilkudziesięciu tłumaczach. W tym celu ponowną korektę literacką całego dzieła powierzono dwom osobom, pracującym niezależnie od siebie: s. Imeldzie Adamskiej OSU i prof. Stanisławowi Łosiowi. Wiele też cennych spostrzeżeń i sugestii wysunęli: ks. Tomasz Bielski SAC i ks. Zenon Modzelewski SAC. Uwzględniono również niektóre postulaty językowe i stylistyczne, związane z zastosowaniem nowego przekładu w tekstach liturgicznych, w związku z Dekretem Prymasa Polski z dnia 7 III 1966. Przy całej dążności do ujednolicenia szaty językowej Redakcja Naukowa uszanowała indywidualne stanowiska poszczególnych Tłumaczy, zwłaszcza w zakresie spornej jeszcze do dziś terminologii technicznej ofiar Starego Testamentu.

    W żmudnej pracy nad doskonaleniem tekstu w szczegółach wzięło udział Tynieckie Kolegium Adiustacyjne w składzie: o. Józef Hajduga OSB, o. Franciszek Małaczyński OSB, o. Karol Meissner OSB, o. Ludwik Maria Mycielski OSB, o. Piotr Rostworowski OEC i o. Klemens Żółkowski OSB.

    Na koniec nie można pominąć milczeniem faktu, że wiele uwag i sugestii do obecnego opracowania wniósł ks. Kazimierz Dynarski SAC, redaktor I wydania BT.

    Wszystkim, którzy nam dostarczyli wiele cennego materiału rzeczowego w drukowanych recenzjach czy listownie, składamy serdeczne podziękowanie jako Współtwórcom niniejszego zbiorowego przekładu.

 

O. Augustyn Jankowski OSB

 

Ks. Lech Stachowiak           Ks. Kazimierz Romaniuk

(ST)                         (NT)